វៃបូក - ភាគ1
“មើលបងឯងនេះមកឈរអីទុលពីក្រោយនឹង?”។ ខឹងបាត់ហើយអូន! មោះៗបន្តិចអី? ប្លែកអារម្មណ៏ណាស់មកស្រុកស្រែចំការចឹងខ្យល់អាកាសបរិសុទ្ធប៉ះមួយអាបេសេបន្តិចទៅឡើងតឹតៗហ្មង!”។ “ឆ្កួត! មកលេងផ្ទះគេផងនិយាយផ្តេសផ្តាសអត់ខ្លាចជំនៀងគេកាច់ទេអី?”។ “អត់អីទេ! ដាក់បាយនឹងច្រូចស្រាសំុសុខហើយតាស!”។ “មោះបន្តិចទៅសីុអារម្មណសិន ចាំមើលបើថាចង់ខ្លាំងចាំបងសួរក្មេងៗរកបន្ទប់អោយអូនគេងថ្ងៃហើយបងចូលទៅដាក់ហ្មង អាលូវតិចមក!”។ ហ្ហើយ យាប់មែនអោយកណ្តាលវាល”។ សីហា ចាប់ផ្តើមប្រលេសលេវខោដោយទឹកមុខឡើងឈាមសម្លឹងឆ្វេងស្តាំហើយដកអាវុធទិព្ទគេចេញមក ដៃម្ខាងកាន់ដៃអូនភាជាប្រពន្ធ ដៃម្ខាងទៀតលូកទៅត្រកងក្បាលនាងពីក្រោយបំរុងនឹងអោយនាងអង្គុយចុះ។ អូនភាដែលជានារីចេះបត់បែន ក៏មិនបង្អង់ហេតុតែប្តីចង់ចឹងទៅហើយមានតែបណ្តោយអោយគាត់ អូនភាកាត់កេរ្តិ៍កាត់ខ្មាសអោនចុះអង្គុយក្បែដើមដូងដែលនៅចំងាយជាង៣០ម៉ែតពីវង់ផឹកសីុ ជាកំពត់ព្រៃស្ងាត់អមដោយម្លប់ឈើត្រឆឺងត្រឆីក្រោមដើមទឹកដោះគោទុលមុខ ពណ័អោយរលោងស្រិល អង្គុយចុះដោយរំពៃថាគ្មានអ្នកណាដើរមកដល់ឡើយជាពិសេសសំលឹងទៅវង់ផឹកសីុអមដោយសំលេងគ្នីគ្នាសឹងតែលឺមាត់គ្រប់ចំនួន ភា ក៏ចាប់ផ្តើម លន់ទួរ ផ្គាប់ផ្គនរឺពាក្យចាស់ពោលថាក្បាច់មាយាស្រី រឺ ក្មេងៗមនុស្សប្រុសស្រីសម័យអាលូវនិយាយថាបៀបក្ត អូនភាដែលជាប្រពន្ធសំបុរសធម្មជាតិរឺបែបសសណ្តែកបាយលើកដៃកាន់អារុធខ្លីប្តី ហើយលានអណ្តាលលិឍពីលើក្បាលវា តែបន្តិចសោះ ដូចមានអ្វីសន្ថិត នាងក៏ចាប់ផ្តើមចូលតួមែនទែននាងដោយហាមាត់ផ្គាប់ផ្គន់អារុធប្តីពីក្បាលរហូតដល់គល់មិនត្រឺមជាងនេះច្រមុះស្រួលក៏មិនទុកចោលឆ្ងាយពីក្តិនអាវុធប្តីឡើយ ដៃចាប់ក្បាលអារុធកាច់ឡើងលើ ច្រមុះវិញ ឈ្មុសឈ្មល រុញផ្លែសៅម៉ៅ២គ្រាប់ចុះឡើងទៅឆ្វេងទៅស្មៅ ដែលមានពណ័ស្រគាំ រោមឆៃមាំគ្រាស់ខ្មឹក។ប្រាសៗ សំលេងគុម្ពព្រៃម្ខាងទៀត សីហាលឺភ្លាមចាប់ផ្តើមទាញប្រដាប់គេដាកចូលវិញឡើងលឿន ឯអូនភាវិញក្រោកឈរជូតមុខជូតមាត់ធ្វើបែបមិនដឹងអី ក៏មិននៅស្ងៀមចាំអ្នកដទៃចាប់កំហុសដែរ។ សីហាក៏ធ្វើពើហើយសួរថា “ម៉េចអូនរកក្រវឹលដែលជ្រុះឃើញវិញនៅ?”។ អូនភាដែលដឹងម៉ូប្តីក៏តបទៅវិញ “ឃើញហើយតាស! មើលមកឈរនោមហើយគ្មានចេះជួយរកទេ”។ “ហា!ហា!ហា! បងស្រវឹងហើយអូនរកទៅ អាលូវបងទៅផឹកវិញហើយ សីហាដើរចេញពីម្តុំកំពោតព្រៃដោយរំពៃមើលទៅចំងាយម្ខាងដៃបញ្ចេញសំលេងមកអំបាញមេញដោយគ្មានឃើញអ្វីឡើយ សីហាក៏លានមាត់ “ឯងតែខំភ័យ” ហើយដើរសំដៅមកវង់ផឹកសីុវិញដោយឃើញសាមាជិកនៅគ្រប់ចំនួន សីហាបន្លឺជាសំនួរ “ហើយ៤នាក់នឹងផឹកអត់នោមអត់អីទេ?”។ បន្លឺសំលេងម្តងម្នាក់សឹងគ្រប់គ្នា “មេឯងទៅនោមយូរមេស?”។ “អត់ទាន់លិចនឹងណា”។ “គ្មានពីណាទាន់ទៅនោម! ហើយចឹងនៅតុទាំងអស់គ្នា?”។ “បាទ!” ប្រុសជា ដែលមានសំបុរសសក់វែងជាងសង្ហាជាខ្មែរតែមុខបែបកូនកាត់យួនបន្តិចចិនបន្តិចតប។
ហើយបន្ទោបន្តពីលើដោយសំដីស្រួយស្រែង អោយឆ្មិលពីស្រីស្រសក្មេងសង្សាររបស់ វិរះថា “តែលិចគឺគេទៅហើយបង!” (ជីវី សង្សាក្មេងរបស់វិរះ)។ វីរះ ដៃម្ខាងត្រកងចង្កេះសង្សារហើយដៃម្ខាងកាន់កែវស្រាដោយលើកជុលទៅអ្នកអក្នអស់គ្នាអប់ដោយវាចា “បងចូលបន្ទប់ទឹកអី? ក្នុងកូនផ្ទះក្រោយនោះណាបង ដើរត្រង់ទៅហើយបើប្រពន្ធបងចង់សំរាកសំរាកខាងក្នុងទៅ”។សីហាសំលឹងមើលកូនផ្ទះតៀមម្ខាងហើយនៅបញ្ឆិតកន្លែងដែលខ្លួនលួចធ្វើសកម្មភាពអំបេញមេចហើយញញឺម (មិនដឹងថាញញឺមអីទេខិខិខិ) ក្នុងទីធ្លាផ្ទះបែបជនបទស្រុកស្រែដីដ៏ធំលាតសន្ធឹងពីព្រំម្ខាងទៅព្រំម្ខាងជាង ៥០ម៉ែត មានតែកូនកញ្ចុះតូចមួយនៅពីមុខ នឹងខាងក្រោយគឹ ដើមឈើដុះប្របគ្នាធំៗត្រឆឹងត្រឆីគួរសមនោស។ ការផឹកសីុនៅតែបន្តយ៉ាងរលូនប្រុស៤ស្រីមួយ និយាយវែកញែករឿងការងារ សង្គម នឹង ឌឺដងផ្លែផ្កាគ្នាចុះឡើងយ៉ាងរីករាយ ABC នៅតែបន្តលឹសូរ ភីសៗ សំលេងទឹកកកវិលក្នុងកែវស្រាក្លុកៗ។ ស្រាប់តែក្មេងប្រុសម្នាក់ក្នុងវង់ក៏ចាប់ក្រោក ធ្វើអោយសុខុម សមាជិម្នាកដែរសួរ “ហែងទៅណា?”។ “អញរកទៅយកកង្ហា ហើយយកបាស់ចាកចម្រៀងស្តាប់!”។ វិរះដែលជាម្ចាងផ្ទះនិងជាម្នាក់ដែលមាននាំស្រីស្នេហ៏ទៅជាមួយក៏បន្ទោ “ជាហ្ហា! បាស់នៅកៀនបន្ទប់អញណា ហើយកង្ហានៅមុខនឹងទេ យកមកហើយកំភ្លិចព្រឺផង”។ “អើ! អញដឹងហើយ!”។ ការរៀបរាប់វាសមល្មមដល់សាច់រឿងដែលអ្នកទាំងអស់គ្នារំពៃចង់ដឹង វិជ្ជាដើរមួយៗជាង៣០មែតពីហ្វូងផឹកសីសំដៅកូនផ្ទះទៀមផ្នែកម្ខាងនៃទីធ្លាផ្ទះ គេសំលឹងរំពៃរកកូនបាសនិងកង្ហារួចតែអ្វីដែលលើសពីនឹងគឺថាគេដើរធ្លាយទៅតាមទ្វាក្រោយ ដែលមានពាងនឹងទរទឹកប្រឡោះនោះ សរសៀៗលួចមើលទៅសំរស់ម្យាងនៅក្រោមដើមទឹកដោះគោ “រកអីនឹងវីជ្ចា?”។ សំលេងពីក្រោមដើមដោះគោឆ្ងាយលឺល្វើយៗមិនសូវច្បាស់ “បាទបងស្រី! ញំថាមកយកបាស់ទៅចាក់ស្តាប់ហើយបងនៅម្នាក់ឯងមិនទៅហូបស្រាមួយបងប្រុសទេ?”។ “អត់ទេអស់តែ២កំបុងចង់ស្រវឹងហើយនេះសល់១កែវផឹកមិនទាន់អស់ទេ!”។វីជ្ចាក្នុងទឹកមុខប្រកបដោយសមាណចិត្តអ្វីម្យាង គយគន់ទៅសំរស់នារីមានម្ចាស់ កញ្ចឹងកសក្បុះ រលោងស្រិលអមដោយញើស១ដំណក២ហូរមកហូរកាត់ផែនថ្ពាល បង្អូរតាមករហូតដល់ដើមទ្រូវ នាងអង្គុយលើកូនគ្រែតូច១ដៃច្រត់រនាបគ្រែដោយគយគនទេសភាព ។ “ហើយមើលបងធ្វើអី?”។ “ហា! ហា! ហា! មែនអី បងស្រីបែកញឹសហើយ ហើយមើលអង្គុយម្នាក់ឯងទំនងណាស់!”។ វិជ្ចាសន្សឹមៗដើរទៅរកសោភា ហើយនិយាយ “ចង់ប្រាប់រឿង១”។ “រឿងអី?”។ “មុននឹងញំច្រណែនបងប្រុសពេកទើបធ្វើជាដើរជាន់ស្តឹកដូងទៅ បងដឹងទេ?”។ ដឹងអី?”។ “ហេតុអ្វីបងអីពូកែម្លេស បើថ្ងៃក្រោយញំបានប្រពន្ធតែមួយចំនិតបងគឺស្លាប់បិតភ្នែកជិតហើយ ហើយបងមើលមាត់បងទៅនៅប្រលាកអីនៀក”។ “មែន? ណា?”។ “ចាំញុមជូតអោយ”។វិជ្ជា លើកដៃថ្នមៗលើកទៅបបោះអង្អែលថ្ពាល់បងភាថ្នមៗហើយថា “អឺសក់បងប្រុសតើ ឡើងរួញ ហា! ហា! ហា!”។ “មិនដែល? មើល!”។ “ហា! ហា! ហា! ញុមនិយាយលេងទេ ហើយថ្ពាល់បងរលោងម្លេស? ល្អមួយចប់ហ្មង” សំដីមនុស្សស្រវឹងអមអោយទឹកមុខបែកកូនកាត់ចិនយួនសង្ហាម្យាងនាយយើងចាប់ផ្តើមឈានចូលរឿងដ៏គួរអោយស្មោគ្រោគនោះគឺចែចង់ប្រពន្ធចាហ្វាយនាយ។ ដកខ្លួនថយក្រោយ ហើយសំឡឹងដោយទឹកមុខញញឹមរួចវាចា”ផ្អែមៗទៅស្រីស្រស់ មើលដល់ក្តៅបន្តិចចឹងទៅថ្ពាល់អោយឡើងក្រហម! ហើយស្អាតម្លឹងៗមិនសមបានបងសីហាដែលធាត់ចឹងសោះមែនតា បើខ្ញំបានសង្សារមួយចំនិតបងមិនដឹងល្អម៉េចទេ តើអាចអោយប្អូនបានធ្វើសង្សាចែ១ថ្ងៃនឹងបានទេ?”។ “ឆ្កួតមកបញ្ចោដូចឯងនឹងក្រមំុ!”។
“មែនណាចែ! សុំត្រឹមតែកាន់តែដៃបន្តិចក៏អស់ចិត្តដែរ”។វិជ្ជា មកអង្គុយក្បែរហើយកាន់ដៃនួនល្អងថ្នមៗសំដីដ៏ស្រទន់អោយដោយមុខមាត់ស្អាតបាតបានបង្វែចិត្តស្រីភាអោយទោទន់ភ្លេចខ្លួនមិនត្រឹមតែក្មេងប្រុសនោះកាន់ដៃថែមទាំងប្រលំថើបឆ្វេងស្តាំ គួរអោយច្រណែន។កាយវីកាបែបអេនអនគេចឆ្វេងគេចស្តាំក៏នៅមិនផុសពីច្រមុះក្មេងក្បាលខូច វិជ្ចាដែរ។ “ទៅវិញទៅ! ប្រយ័ត្នគេចាំ!”។ “បាទបង! ញុមស្រលាញបងណាស់ចឹងតិចទៀតញុមមកវិញ”។ វិជ្ចាក្នុងទឹកមុខរិករាយដើរដៃម្ខាងយូរកង្ហាដៃម្ខាងយូរកូនបាសមកវីញខណះដែលកំប៉ុងស្រាដេកដួលរណូករណែលសលតែ៣នាកប្រុស់ៗ រឺឯងសីហាក៏ចាប់ផ្តើមទន់មាត់ទន់ក តែជាង១ម៉ោងចាប់ផ្តឹមស្រវឹងផ្អៀងផ្អង បណ្តេកបណ្តាកបាត់ទៅហើយ សំលេងសើចក្អេកក្អាកនៅតែបន្តអស់ជាង១ម៉ោងទៀតម្នាក់ចាប់ផ្តើមទន់ខ្លួនដើរចេញពីវងផឹកដែលវីរះចេញមុខសំដៅទៅបន្ទប់ដែលសង្សារខ្លួនគេង សុខុមវិញគ្រែមេខ្លួនទៅរកកន្លែងដេកដែរ នៅសលតែវិជ្ចានឹករំពៃរកឪកាសបោចមាន់ផង សំលឹងមើលឆ្វេងស្តាំផងនិងមើលឃើញថាអ្នកទាំងអស់គ្នាស្រវឹងលែងចង់ដឹងអីហើយនោះ។ ងើបប្រាស់ខ្លួនដើរតិចៗ សំដៅកូនគ្រែខាងក្រោយដែលជាចំនុចចាប់ផ្តើម “អាជា! ហែងទៅណា! មិនមកដេកសិនទេហា? (សំដីសុខុមកំពុងគ្រាបងសីហា)”។ “ប្រពន្ធបងសីហានៅក្រោយណ្ហក អញទៅហៅគាត់មកផ្ទះសិន!”។ វិជ្ចាដើរសំដៅទៅក្រោយដែលឆ្ងាយបន្តិចពីកូនផ្ទះ ដែលពីម្ខាងទៅម្ខាងហៅគ្នាសឹងមិនលឺ ទប់ដំណើរសំលឹងទៅបងស្រីភា ខណះគាត់អង្គុយលេងហើយមានABCមួយកែវនិងកូនចានចំនិតស្វាយក្បែរនោះ វិជ្ចាឈរគយគនសំរស់នាងបន្តិចរួចដើរចូល។មិនដឹងថាស្នេហាអ្វីរឺទឹកមុនអ្វីខ្លាំងជាងភ្លេងបន្ទោលទៀត រំពៃមើលពីចំងាយទៅស្រីភាដូចជាស្ថិតក្នុងរង្វង់ដៃកូនចៅប្តីនាងទៅហើយ សំលេងខ្សឹតៗពីកុមត្រចៀកអង្អូសលើស្មាហើយដៃម្ខាងលើកដៃស្រីស្រស់យើងឡើនលើសំដៅរកកុមក្លៀក ជ្រួញនឹងស្រគាំបន្តិច ហើយចាប់លើកឡើងលើយ៉ាងសិចសុីបំផុត ស្រីភាក្នុងឈុតរូបខ្លីវែលក្តៀក ចិញ្ចើមនិងសក់ខ្មៅក្រឹប ជើងវែងយោលចុះឡើង បែរមកក្រោយរួចវាចា “មើលប្អូនឯងធ្វើចឹងអៀនណាស់ មកហិតក្លៀកអោយខ្សឹតៗចឹងហ្មង?”។ ដៃក្តោមផ្លែកទឹកដោះគោទាំគូរួចតបទៅវិញ “ប្អូនគិតថាល្មមដល់ពេលហើយបង?”។ “ពេលអី?”។ “បងប្រុសស្រវឹងក្អួតដេករនូករនែលអស់ហើយ ហើយនៅនេះក៏ស្ងាត់ដែរបង! គាត់ប្រហែលមិនគោរពសន្យានាំបងចូលបន្ទប់ក្នុងផ្ទះដែរ អាលូវមានតែប្អូនទេដែលអាចបន្តសន្យា”។ ស្រីភានឹងអស់សំណើចហើយសួរ “សន្យាអី?”។ “ខ្ចិលនិយាយណាស់ ខ្លាចបងអៀនតែញំមិនត្រឹមតែលឺទេ គឺឃើញទាំងសកម្មភាពបងអោយបងសីហាទៀតនោះ”។ មិនដឹងជាចេះក្បាចគុនរឺយាងម៉េច និយាយឆ្លើយឆ្លងគ្នាតែប៉ុន្មានម៉ាត់សោះ វិជ្ចាបានប្រលេសលេវអាវខាងក្រោយសោភាចេញសាច់ខ្នងរលោះសក្បាន ហើយទាញដៃអាវនាងចុះម្ខាងរួចចាប់ត្រកងក្តោបផ្លែទឹកដោះគោប្រពន្ធមេ ថ្នមៗរួចវាចា “បងមានប្តីហើយតែរបស់របរនៅតែថ្មីដដែល ក្រមំមិនដូចទេ អោយក្រពំហើយណែនទៀត មើលពីក្រៅមិនដឹងថាមូលល្អអញ្ចឹងសោះ”។ ស្រីភាមើលទៅក្រោមកំឡុងពេលដៃគេម្ខាងក្តោបផ្លែទឹកដោះគោនាងរួចបែទៅក្រោយ មិនខុសទេថានាងចង់បានអ្វីសូម្បីតែអ្នកអាននឹងអ្នកសរសេរក៏អាចផ្តល់អោយនាងបាននោះគឺបបូរអឺបថ្នមៗលើបបូរមាត់នាងហើយក៏មិនយូរអណ្តាតអ្នកទាំងពីរក៏បានផ្លាសប្តូរ ក្រលាស់ក្រលែងទៅវិញទៅមកដោយមិនខ្លាចរអា។
ពិតណាបើវិជ្ចានៅស្ងៀមទៀតគឹឆ្កួតសុទ្ទហើយ ដៃម្ខាងចាប់លូកចូលប្រលោះភ្លៅទាំងគូរសំដៅរកកន្លែងពីសេស មិនទាំងអស់ពេលបន្មានផង ជើងម្ខាងស្រីភាត្រូវវីជ្ចាលើកឡើងដាក់លើគ្រែហើយម្ខាងទៀតនៅខាងក្រោមធ្វើអោយខោស្លិបនាងលេចចេញកណ្តាលវាលមិនខុសទេថាអ្វីនឹងលិចបន្ទាប់ក្នុងស្ថានភាពស្ងប់ស្ងាតបាត់សំលេងសមាជិកផ្សេងសល់តែ២នាក់ហិតហត់ៗ ដណ្ហើមវែងៗសំដីតិចៗរោមខ្មៅក្រឹបចាប់ផ្តើមលានចេញតាមជើងខោស្លឹបហើយបន្តរបេះរបូតខោទៅម្ខាងដែលធ្វើអោយបបូរមាត់ស្រគាំពណ័ត្នោតខ្ចីលានចេញបង្អួតទេសសភាព ដែលវាប្រលែងលេងនឹងម្រាប់ដៃយាងវីវក។ បង្អាកដំណើរការអណ្តាតបន្តិចហើយនិយាយ “ញុមថាបើអោយញុមអោយមាសាបងស្រីប្រហែលជាបងពេញចិត្តខ្លាំងជាងនឹង”។ “អត់ចង់មាសាអីទេ” ដំណាក់កាលនេះហើយនោះ បន្តថើមមាត់វិជ្ចាដែលមានពណ៏ក្រហមបែបសុីជំពូខុសពីប្រុសទូទៅច្រមុះស្រួចដែលធ្វើហើយស្រីភាយកច្រមុះនាងទៅត្រដុះលេង។ “មែនមាសាខ្លួនទេ! មាសាអីចេះណា!”។ វិជ្ចាប្រាស់ខ្លួន ជើងជាប់ដីហើយ ចាប់ហែកជើងនាង ដោយវែកលីអូលិតបបូរមាត់នាងយកតែម្តង អូនភាគ្មានអ្វីប្រកែកឡើយខណះដែលគេលះបង់បបូរមាត់ផ្កាឈូកគេមិនលិតមាត់ពណ័ត្នោតយើងទៅហើយ ណ្ហើយចុះៗ លង់ខ្លួននឹងសំដីគេទៅហើយមានតែទ្រាំស្រួល កន្ធេកជើងអោយគេលិតដោយគ្មានអានិតប្តី និងគ្មានលក្ខណ នាងស្រួលមែនទែនដល់លាន់មាត់ថ្ថូរ “អឺសៗ អឹសៗ” លឺម្តងៗ នឹងវែងៗ “ស្រាតលីអូចេញទៅ”។ នាងងើបមកស្រាតលីអូហើយអង្គុយបន្តិចរួចគិត កណ្តាលវាលពេកហើយអី? នាងទាញអាវបិទដោះខណះវិជ្ចាទាញខោលីអូនាងដាក់ហោបាវរួចអោនទៅថើមមាត់ស្រីស្រស់រួចវាចា “បងមើលទៅកូនផ្ទះនោះវាឆ្ងាយពីនឹងណាហើយយើងអង្គុយបាំងៗព្រៃចឹងមែនតែយើងឃើញគេ គេមិនឃើញយើងឡើយ”។សំដីស្រទន់អមដោយបបូរមាត់ដ៏ជំនាញធ្វើអោយស្រីភាទោទន់ទៅវិញខណះសំលឹងទៅឃើញលឹមប្តិចេញមកនៅហើយស្រវឹងក្អួតដេកលើដី។ បងភាឃើញហើយចង្អុល “នោះ!”។ វិជ្ចាសំលឹងហើយថា “គាត់មើលយើងមិនឃើញគេ ពេលនេះមានតែយើងពីរនាក់ដែលយល់ចិត្តគ្នា!”។ “អើមើលគាត់ដួលលូវហើយៗ” ប្រាវដេកលើដី ខណះដែលសីហាដួលដេកលើដីនៃផ្នែកម្ខាង ដែលអាចមើលទៅឃើញលឺមៗ សោភាបែមកវិញក៏ស្រាប់តែឃើញរបស់ម្យាង “ងាប់! មើលធឺ”។ “បើវាបានប៉ះមាត់បងបន្តិច ប្រហែលជាវានឹងចាំមួយជីវិិតសូម្បីតែវាបានទៅនរណាផ្សេងក៏មិនភ្លេចបងភាដែរ ចាំ! ចាំ! ចាំ!”។ “ទៅណាម៉េច?”។ “មិញថាស្រលាញបងណាស់បាត់មុខមិនបានលូវចង់ទៅណា? មិនអោយទៅទេ!”។ “ហ្ហ! មែន! ញុមភ្លេច! ចឹងបងព្រមធ្វើសង្ហាញុមហើយរឺ?”។ សោភាមិនមាត់ទៀតហើយ ហើយវិជ្ចាក៏មិនមានកំលាំងអីនិយាយទៀតដែរអ្វីដែលគេអូសកាឡាគឹបានដូចបំនងហើយបងភាចាប់ផ្តើមបៀមដោយមិនញញើតវាពិសេសដោយថារឺងប៉ះឆ្កឹតហើយពណ័ផ្កាឈូកព្រឺងៗ សសៃខៀវ អោយដោយរោមទឹមនឹងកាត់ហើយស្តើងៗ។ បងភាមិនត្រឹមតែបឹងបៀមទេ ម្តងៗនាងក្តកលឺឡើងប៉កៗៗៗ សំលឹងទៅប្តីដែលដេកដួលឡើងក្អួត ហើយបៀមខ្លុយរបស់ប្រុសក្មេង រួចមើលកខ្លុយនោះហើយនិយាយ “លាបអីមែនបានពណ៌ចឹង?”។ “មានលាបណាបង!”។ “ដូចកាត់អាគាំងម៉េចទេ! ឡើងឈូក ! ខុសពីបងត្នោតទាំងលើទាំងក្រោម”។ គ្រាន់តែលឺបងភានិយាយពីពណ៏របស់ខ្លួនវាហាក់ដូចរំញួចម្យាងធ្វើអោយវិជ្ចាចង់ភ្លាមៗ ចាប់ជើងហែករួច យកដៃទៅរុកខ្វះរុននាងហើយចាប់ផ្តើមដាក់ចូល ធ្វើអោយនាងថ្ងូរអឹសឡើងលឹ។ ចំនែកវីជ្ចាចាប់ផ្តើមរន្តឹកខ្លួនបុកខ្សុចៗ វាសីុអារម្មណជាងនឹងទៅទៀតខណះកំពុងប្រតិបត្កការ នាងសំឡឹងឃើញប្តីដេកបំរាសក្អតទៀតនាងយកជើងដែលវីជ្ចាចាប់កន្ធែកមកទប់របៀបបិតហើយវាចា “ដូចអត់សមសោះមានប្តីហើយ! ធឺចឹងខុសហើយ!”។ “អត់ខុសទេ! ក្រែងបងស្រីជាសង្សារប្អូនអី? ចឹងអោយប្អូនគឺសមណាស!”។ “ចឹងហ៎៎?”។ “សូម្បីតែបងប្រុសស្មានតែគាត់អត់សង្សាអី? គាត់ធឺសង្សាគាត់ដូចតែគ្នានឹង ចឹងបងធឺដែរគឹសមណាស់ ហើយណាមួយប្អូនក៏ស្គាល់បងយូរដែរមែនទៅផ្តេសផ្តាសមួយអ្នកណា”។ “មែនតាស ចឹងធ្វើអោយអស់ចិត្តហ្មងទៅ!”។ បងភាហែកជើងអោយប្រុសក្មេងសាប់លេងៗ នាងដេកថ្ងូរយ៉ាងរំភើយបង្ហើរសំលេងតាមវាយោល្វើយ “បងភាស្រួលខ្លាំងទេ ? ស្រួលខ្លាំងទេបង?”។ “ចា៎៎! ស្រួលណាស់ តាំងពីការប្តី៥ឆ្នាំមកមិនដែលចឹងទេលើកទី១”។ “មែនរឺ?”។ “ដូចម៉េចមិនដឹងទេស្រាវខ្លាំងណាស”។ “ចឹងរឺ! ចឹងបងហានស្រាតទាំងពីរនាក់ទេ? កណ្តាលវាលចឹងបើស្រាតគឺសុីអារម្មណណាស់”។ “បានតាស!”។ បានបន្តិចបងភាងើបមើលឆ្វេងស្តាំវាដូចអត់មនុស្សម្នាពីភពលោកមានតែពីរនាក់ បងភាចាប់ស្រាតរូបនាងចេះខណះដែលវីជ្ចាស្រាតអស់ដែរបញ្ចេងសាច់សរបសគេ ហើយបន្តដំណើរឡើងឋានសួរទាំងខ្លួនទទេរទាំងៗនាក់ ។ កំពុងតែស្រួលថ្ងូរហាក់គ្មានអ្វីស្រួលប្រៀបបាន ស្រាបតែរំពេកនោះសំលេងអ្នកទី៣ក៏ចេញមក “យី!លេងចឹងហ្មង!”។ “ហាក!”។ បងដាទាញរូបបិតដោះហើយនិយាយ “នោះក្រែងថាគេស្រវឹងអស់!”។ “អត់អីទេៗ”។ ខណះសុខុមដែលលួចមើលមុននេះបន្តិចចូលមកភ្លាមមិនទាន់ទាំងសួរគេផងវាអោនទៅអោបថើមដងខ្លួនប្រពន្ធមេ រួចរុញវិជ្ចាចេញលឿនៗដាក់របស់វាចូលផ្លាប! “អានេះ! សង្សាអញ!”។“ប្រពន្ធមេក៏សុីដែរហែងនេះ! បងភាប្អូនអត់បានសុំទេតែដាក់ហើយ! តាមពិតទោះបងមានប្ដីមែនតែប្រុសៗជាច្រើនច្រណែនប្តីបងណាស់ដឹងទេ? ញុមលួចមើលបងរហូតនឹងតាំងពីឃើញដំបូង”។
ស្រីស្រស់យើងប្រកែកមិនរួចខណ្ណខ្លនស្រាតននលគកហើយក្បត់ប្តីទៀតចឹងមានតែរកលេសបន្ទោសវិជ្ចាដើម្បីដោះខ្លួន “ហើយថាអត់មនុស្សអី! មកលេងម្តង២ចឹង! ហើយសិតតែអត់ស្រោមទៀត”។ “អត់អីទេ ! អូននៅតែស្រលាញបងភាចឹងកុំខ្វលតែម្តងនឹងទេ អាខុមវាគោរពបងណា ឃើញវាជួបបងម្តងៗសុតតែជំរាប់សួរចឹងវាទុកចិត្តបានណា” វិជ្ចានិយាយបណ្តើរអោបថើមដងខ្លួនស្រីស្រស់ខណៈដែលក្តអាខុមខ្មៅក្រឹមបុកទំលុះរុននាង។ ដោយសារតែអាខុមវាជាមនុស្សកំប្លែងផងធ្វើអោយសកម្មភាពប្រែសប្បាយអឹកកាធឹកហើយមិនងាយដល់កំពូលគឹផ្លាស់ប្តូរម្តង ម្នាក់ម្តង បងភាវិញក៏ប្រែញញឺមញញែមពេញចិត្តជាខ្លាំងនៅស្នាដៃក្មេងៗជាពិសេសគឹពេលស្រួលខាងក្រោមហើយ ចុងសុដន់ក៏មានក្មេងម្នាក់ទៀតបីបមថ្នមថ្នាក្រវីចុះឡើង ជាពិសេសគឺបុរសសំដីផ្អែមតែងតែមិនរំលងកុមក្តៀករបសស្រីស្រស់ ដោយដៃចាប់ដៃនាងក្តោបទាំងពីរទៅលើរួចថើបក្តៀកបង្អូសចុះឡើង ហើយសរសើរថាក្រអូមណាស់ៗ សីុចសីណាសៗ មិនដាច់ពីម៉ាត់។ ដោយសារមើលទៅគ្រែដូចមិនស្រួលវាចាប់ផ្តើមបញ្ចេញសំលេង ងេតងត់ៗ និងចំជាម៉ោងបួនជាងសិស្សដើរចេញពីសាលាផង សុខុមដែលកំពុងបៅដោះ បងភាក៏ចេញយោបល់ “អត់កើតទេ!”។ “ម៉េចហា? ប្ដីបងដាភ្ញាក់មែន?”។ នាងសំលឹងទៅប្តី “អត់ទេ (សំដីសុខុម) លឺសំលេងជើងនៅមុខបែបក្មេងៗចេញពីសាលាចឹងយល់ល្អទៅលេងក្រោយវិញមានកំរាលហើយក្រែធំមាំជាងនៅនេះ នៅនេះក្រាលរ៉ូបចឹងឈឺចង្កេះចែហើយខ្លាចបាក់គ្រែទៀត”។អាខុមនិយាយហើយ វិជ្ចាក៏សួរ “ចឹងគ្រែនៅក្រោយហ?”។ បងដភាក្រោកឈរ ឡើងរាងឡើងស្រឡូនកំពស់ជ្រោងប្រហែល១៦៤ គូទឡើងក្បឹមពីក្រោយឡើង ចំណែកឯខាងមុខវិញចុះ ដុះដូចដំបូក គួរអំណោយផលមែនៗ “អោយចែដើរម៉េច!”។ “បីគាត់ទៅ”សុខមតប។ បំរុងតែរាបចាប់បី សោភាថា “បងដើរបានហើយ!”។ ទាំងបីនាក់ដើរទាំងស្រាតននលគគទៅក្រោយដើម្បីបន្តសេចក្តីសុខផ្លូភេទបែបវៃបូក តែដើរបានបន្តិចជិតនឹងដល់កន្លែងដែលមានដូចជាកញ្ចូឫស្សីមានកំរាលភូកស្តើមកំរាសជាង១តឹងខាងឆ្វេងដៃគឹស្រះទឹក “អើនៅនឹងមានព្រឺ អញទៅយកកង្ហាសិន ហែងលេងមួយចែបណ្តើរៗទៅ”។ សុខុមរត់ទាំងស្រាតមកមុខ យ៉ាងលឿនៗ បំរុងឆាប់បានទៅវិញកំលុងដៃយូរកង្ហាទៅឃើញស្រីស្រស់ ទយគូទអោយថើមក្តវិជ្ចា។ ព្រះអើយនាងបំរាស់ឡើងភ្ញាក់មិនដឹងម៉ាត់ពីណាមកលិតរុនគូទនាង ដោយអត់ញញឹតឡើយ នាងបែរមកហើយថា “សុខុមមើលធឺ អត់ខ្ពើមទេអីមកលិតអីរុនគូទវិញ” តែអ្វីខុសពីរំពឹងទុកពេលដែលស្រីស្រស់បែកមករកប្រុសខ្មៅសុខុមវីញស្រាប់តែលិចមុខបុរសម្នាកទៀតដែលលិតបន្តើរដៃចាបប្រលេះលេវខោបណ្តើរ នោះគឺវិរៈ ម្ចាស់ផ្ទះ។ ស្រីស្រស់ឃើញហើយហួសចិត្ត មិនដឹងថាម៉េចតែថ្លោយ១មាត់ដែថា! “ងាប់! បីនាក់ហ្មង! ហួសចិត្ត! ហើយបបួលគ្នាមកមែនខុម? ឡើង១ផ្ទះហើយ ចង់លេងម្តង៣ហ្មង?”។ ទាំងអស់គ្នាញញឹម! ជាពិសេសវិជ្ចាញញឹមដោយឃើញសង្សាខ្លួនអែងនិយាយបែបនឹង បងភាឃើញថាដូចមិនមានអីប្រកែកក៏ប្រាស់ខ្លួនដេកផ្ងារបែរអោយវិរះតែម្តង។ វីរះគ្រាន់តែឃើញប្រពន្ធមេបែរភ្លាម ក៏ធ្លោយមាត់ហើយស្រលាំកាំងដែរ ។ព្រះ! ក្រមុំអត់ដូរទេវើយ (អានោះមាត់ចូលចិត្តចំអេសចំអាស កូន១មែនតែ កន់ កន់) (វាដូរមាត់វិញ)ប្រដាប់ជាងក្រមុំទៀត! លូយជាស្រីអញទៀត”។
ស្រីស្រស់យើងបានគេសរសេរហើយអៀនខ្វាចបែរមកថើបវិជ្ចា រីឯវិជ្ចាវិញក៏ហាននិយាយតិចៗថា “ឃើញអត់បងថាហើយរបស់អូនគ៏ស្អាតខុសគេ មែនចេះតែបញ្ចោទេ!”។ សុខុមដែលកំពុងឈមើលមើលដែរក៏ប្រាសខ្លួនមកលុទជង្គងលើគ្រែហើយយកប្រដាបគេបំរុងអោយសោភាបៀបតែត្រូវនាងប្រកែកដោយទទួលតែ១គឺរបស់វីជ្ចា ចំនែកវិរះក្រោយពីលង់ស្នេហានឹងសំរស់ប្រដាប់សោផាហើយពោយខ្ពស់ រោមខ្មៅៗត្រង់ៗ ជាពិសេស បបូរមានលានចេញបន្តិច បើចាប់ហែកបើកមើលគឺថា មិនអាចទប់អារម្មណបានអាចនិយាយបានថាទាកទាញខ្លាំងសូម្បីតែអ្នកប្រកាន់ដំណមលិតរបស់នឹងរឺថាដល់ដុកទ័រដែលគេមិនលិត ក៏ប្តូរចិត្តគិតសារជាថ្មីទាំងអស់។ វិរះស្រាតខោហើយបំរុងតែនឹងចូលលិតក៏ស្រាបតែភ្ញាក់ខ្លួនរួចនិយាយ “ចែញុមសំុដែរណា! ញុមនឹងលាក់ការមិនអោយនរណាដឹងហើយ!”។ មិនទាំងគេថាព្រមផង វាក៏និយាយទៀត “បើមិនអោយក៏សំុហើយ!”។ វាចាប់លិតសេសោភាមុន អមអោយសំដីអសរសតិចៗធ្វើអោយដល់ត្រចៀកលិនដាលឺរួចខឹងក៏សួរ “និយាយស្អីមិញ?”។ “មិនហាននិយាយទេច្រលំមាត់”។”មែនទេលឺនិយាយច្បាស់ណាស់! មែនអត់បង?” (សួរវិជ្ចា)។ “បងក៏លឺដែរវាថាលិតសេអូនឯង ហាហា អានេះប្រហើនណាស់” សុខុម “ហិហិហិ អានឹងមាត់វាចឹង!”។ “យ៉ាប់ហ្មង បានអោយហើយ! ថាអោយទៀត មិនថាកណ្តួុយហ្មងទៅចឹង!”។ មែននឹងកណ្តួយចែស្អាតពេក! មួយជិវិតនេះមិននឹងស្មានថាសុបិនក្លាយជាការពិត សូមត្រឹមតែលួចមើលពីក្រៅតែបែជាបានមើលដល់ក្នុង ទ្រាំមិនបានទេ មើលទៅដូច ទឹម២០ឆ្នាំចឹង!ហិហិហិ!
“មើលបងឯងនេះមកឈរអីទុលពីក្រោយនឹង?”។ ខឹងបាត់ហើយអូន! មោះៗបន្តិចអី? ប្លែកអារម្មណ៏ណាស់មកស្រុកស្រែចំការចឹងខ្យល់អាកាសបរិសុទ្ធប៉ះមួយអាបេសេបន្តិចទៅឡើងតឹតៗហ្មង!”។ “ឆ្កួត! មកលេងផ្ទះគេផងនិយាយផ្តេសផ្តាសអត់ខ្លាចជំនៀងគេកាច់ទេអី?”។ “អត់អីទេ! ដាក់បាយនឹងច្រូចស្រាសំុសុខហើយតាស!”។ “មោះបន្តិចទៅសីុអារម្មណសិន ចាំមើលបើថាចង់ខ្លាំងចាំបងសួរក្មេងៗរកបន្ទប់អោយអូនគេងថ្ងៃហើយបងចូលទៅដាក់ហ្មង អាលូវតិចមក!”។ ហ្ហើយ យាប់មែនអោយកណ្តាលវាល”។ សីហា ចាប់ផ្តើមប្រលេសលេវខោដោយទឹកមុខឡើងឈាមសម្លឹងឆ្វេងស្តាំហើយដកអាវុធទិព្ទគេចេញមក ដៃម្ខាងកាន់ដៃអូនភាជាប្រពន្ធ ដៃម្ខាងទៀតលូកទៅត្រកងក្បាលនាងពីក្រោយបំរុងនឹងអោយនាងអង្គុយចុះ។ អូនភាដែលជានារីចេះបត់បែន ក៏មិនបង្អង់ហេតុតែប្តីចង់ចឹងទៅហើយមានតែបណ្តោយអោយគាត់ អូនភាកាត់កេរ្តិ៍កាត់ខ្មាសអោនចុះអង្គុយក្បែដើមដូងដែលនៅចំងាយជាង៣០ម៉ែតពីវង់ផឹកសីុ ជាកំពត់ព្រៃស្ងាត់អមដោយម្លប់ឈើត្រឆឺងត្រឆីក្រោមដើមទឹកដោះគោទុលមុខ ពណ័អោយរលោងស្រិល អង្គុយចុះដោយរំពៃថាគ្មានអ្នកណាដើរមកដល់ឡើយជាពិសេសសំលឹងទៅវង់ផឹកសីុអមដោយសំលេងគ្នីគ្នាសឹងតែលឺមាត់គ្រប់ចំនួន ភា ក៏ចាប់ផ្តើម លន់ទួរ ផ្គាប់ផ្គនរឺពាក្យចាស់ពោលថាក្បាច់មាយាស្រី រឺ ក្មេងៗមនុស្សប្រុសស្រីសម័យអាលូវនិយាយថាបៀបក្ត អូនភាដែលជាប្រពន្ធសំបុរសធម្មជាតិរឺបែបសសណ្តែកបាយលើកដៃកាន់អារុធខ្លីប្តី ហើយលានអណ្តាលលិឍពីលើក្បាលវា តែបន្តិចសោះ ដូចមានអ្វីសន្ថិត នាងក៏ចាប់ផ្តើមចូលតួមែនទែននាងដោយហាមាត់ផ្គាប់ផ្គន់អារុធប្តីពីក្បាលរហូតដល់គល់មិនត្រឺមជាងនេះច្រមុះស្រួលក៏មិនទុកចោលឆ្ងាយពីក្តិនអាវុធប្តីឡើយ ដៃចាប់ក្បាលអារុធកាច់ឡើងលើ ច្រមុះវិញ ឈ្មុសឈ្មល រុញផ្លែសៅម៉ៅ២គ្រាប់ចុះឡើងទៅឆ្វេងទៅស្មៅ ដែលមានពណ័ស្រគាំ រោមឆៃមាំគ្រាស់ខ្មឹក។ប្រាសៗ សំលេងគុម្ពព្រៃម្ខាងទៀត សីហាលឺភ្លាមចាប់ផ្តើមទាញប្រដាប់គេដាកចូលវិញឡើងលឿន ឯអូនភាវិញក្រោកឈរជូតមុខជូតមាត់ធ្វើបែបមិនដឹងអី ក៏មិននៅស្ងៀមចាំអ្នកដទៃចាប់កំហុសដែរ។ សីហាក៏ធ្វើពើហើយសួរថា “ម៉េចអូនរកក្រវឹលដែលជ្រុះឃើញវិញនៅ?”។ អូនភាដែលដឹងម៉ូប្តីក៏តបទៅវិញ “ឃើញហើយតាស! មើលមកឈរនោមហើយគ្មានចេះជួយរកទេ”។ “ហា!ហា!ហា! បងស្រវឹងហើយអូនរកទៅ អាលូវបងទៅផឹកវិញហើយ សីហាដើរចេញពីម្តុំកំពោតព្រៃដោយរំពៃមើលទៅចំងាយម្ខាងដៃបញ្ចេញសំលេងមកអំបាញមេញដោយគ្មានឃើញអ្វីឡើយ សីហាក៏លានមាត់ “ឯងតែខំភ័យ” ហើយដើរសំដៅមកវង់ផឹកសីុវិញដោយឃើញសាមាជិកនៅគ្រប់ចំនួន សីហាបន្លឺជាសំនួរ “ហើយ៤នាក់នឹងផឹកអត់នោមអត់អីទេ?”។ បន្លឺសំលេងម្តងម្នាក់សឹងគ្រប់គ្នា “មេឯងទៅនោមយូរមេស?”។ “អត់ទាន់លិចនឹងណា”។ “គ្មានពីណាទាន់ទៅនោម! ហើយចឹងនៅតុទាំងអស់គ្នា?”។ “បាទ!” ប្រុសជា ដែលមានសំបុរសសក់វែងជាងសង្ហាជាខ្មែរតែមុខបែបកូនកាត់យួនបន្តិចចិនបន្តិចតប។
ហើយបន្ទោបន្តពីលើដោយសំដីស្រួយស្រែង អោយឆ្មិលពីស្រីស្រសក្មេងសង្សាររបស់ វិរះថា “តែលិចគឺគេទៅហើយបង!” (ជីវី សង្សាក្មេងរបស់វិរះ)។ វីរះ ដៃម្ខាងត្រកងចង្កេះសង្សារហើយដៃម្ខាងកាន់កែវស្រាដោយលើកជុលទៅអ្នកអក្នអស់គ្នាអប់ដោយវាចា “បងចូលបន្ទប់ទឹកអី? ក្នុងកូនផ្ទះក្រោយនោះណាបង ដើរត្រង់ទៅហើយបើប្រពន្ធបងចង់សំរាកសំរាកខាងក្នុងទៅ”។សីហាសំលឹងមើលកូនផ្ទះតៀមម្ខាងហើយនៅបញ្ឆិតកន្លែងដែលខ្លួនលួចធ្វើសកម្មភាពអំបេញមេចហើយញញឺម (មិនដឹងថាញញឺមអីទេខិខិខិ) ក្នុងទីធ្លាផ្ទះបែបជនបទស្រុកស្រែដីដ៏ធំលាតសន្ធឹងពីព្រំម្ខាងទៅព្រំម្ខាងជាង ៥០ម៉ែត មានតែកូនកញ្ចុះតូចមួយនៅពីមុខ នឹងខាងក្រោយគឹ ដើមឈើដុះប្របគ្នាធំៗត្រឆឹងត្រឆីគួរសមនោស។ ការផឹកសីុនៅតែបន្តយ៉ាងរលូនប្រុស៤ស្រីមួយ និយាយវែកញែករឿងការងារ សង្គម នឹង ឌឺដងផ្លែផ្កាគ្នាចុះឡើងយ៉ាងរីករាយ ABC នៅតែបន្តលឹសូរ ភីសៗ សំលេងទឹកកកវិលក្នុងកែវស្រាក្លុកៗ។ ស្រាប់តែក្មេងប្រុសម្នាក់ក្នុងវង់ក៏ចាប់ក្រោក ធ្វើអោយសុខុម សមាជិម្នាកដែរសួរ “ហែងទៅណា?”។ “អញរកទៅយកកង្ហា ហើយយកបាស់ចាកចម្រៀងស្តាប់!”។ វិរះដែលជាម្ចាងផ្ទះនិងជាម្នាក់ដែលមាននាំស្រីស្នេហ៏ទៅជាមួយក៏បន្ទោ “ជាហ្ហា! បាស់នៅកៀនបន្ទប់អញណា ហើយកង្ហានៅមុខនឹងទេ យកមកហើយកំភ្លិចព្រឺផង”។ “អើ! អញដឹងហើយ!”។ ការរៀបរាប់វាសមល្មមដល់សាច់រឿងដែលអ្នកទាំងអស់គ្នារំពៃចង់ដឹង វិជ្ជាដើរមួយៗជាង៣០មែតពីហ្វូងផឹកសីសំដៅកូនផ្ទះទៀមផ្នែកម្ខាងនៃទីធ្លាផ្ទះ គេសំលឹងរំពៃរកកូនបាសនិងកង្ហារួចតែអ្វីដែលលើសពីនឹងគឺថាគេដើរធ្លាយទៅតាមទ្វាក្រោយ ដែលមានពាងនឹងទរទឹកប្រឡោះនោះ សរសៀៗលួចមើលទៅសំរស់ម្យាងនៅក្រោមដើមទឹកដោះគោ “រកអីនឹងវីជ្ចា?”។ សំលេងពីក្រោមដើមដោះគោឆ្ងាយលឺល្វើយៗមិនសូវច្បាស់ “បាទបងស្រី! ញំថាមកយកបាស់ទៅចាក់ស្តាប់ហើយបងនៅម្នាក់ឯងមិនទៅហូបស្រាមួយបងប្រុសទេ?”។ “អត់ទេអស់តែ២កំបុងចង់ស្រវឹងហើយនេះសល់១កែវផឹកមិនទាន់អស់ទេ!”។វីជ្ចាក្នុងទឹកមុខប្រកបដោយសមាណចិត្តអ្វីម្យាង គយគន់ទៅសំរស់នារីមានម្ចាស់ កញ្ចឹងកសក្បុះ រលោងស្រិលអមដោយញើស១ដំណក២ហូរមកហូរកាត់ផែនថ្ពាល បង្អូរតាមករហូតដល់ដើមទ្រូវ នាងអង្គុយលើកូនគ្រែតូច១ដៃច្រត់រនាបគ្រែដោយគយគនទេសភាព ។ “ហើយមើលបងធ្វើអី?”។ “ហា! ហា! ហា! មែនអី បងស្រីបែកញឹសហើយ ហើយមើលអង្គុយម្នាក់ឯងទំនងណាស់!”។ វិជ្ចាសន្សឹមៗដើរទៅរកសោភា ហើយនិយាយ “ចង់ប្រាប់រឿង១”។ “រឿងអី?”។ “មុននឹងញំច្រណែនបងប្រុសពេកទើបធ្វើជាដើរជាន់ស្តឹកដូងទៅ បងដឹងទេ?”។ ដឹងអី?”។ “ហេតុអ្វីបងអីពូកែម្លេស បើថ្ងៃក្រោយញំបានប្រពន្ធតែមួយចំនិតបងគឺស្លាប់បិតភ្នែកជិតហើយ ហើយបងមើលមាត់បងទៅនៅប្រលាកអីនៀក”។ “មែន? ណា?”។ “ចាំញុមជូតអោយ”។វិជ្ជា លើកដៃថ្នមៗលើកទៅបបោះអង្អែលថ្ពាល់បងភាថ្នមៗហើយថា “អឺសក់បងប្រុសតើ ឡើងរួញ ហា! ហា! ហា!”។ “មិនដែល? មើល!”។ “ហា! ហា! ហា! ញុមនិយាយលេងទេ ហើយថ្ពាល់បងរលោងម្លេស? ល្អមួយចប់ហ្មង” សំដីមនុស្សស្រវឹងអមអោយទឹកមុខបែកកូនកាត់ចិនយួនសង្ហាម្យាងនាយយើងចាប់ផ្តើមឈានចូលរឿងដ៏គួរអោយស្មោគ្រោគនោះគឺចែចង់ប្រពន្ធចាហ្វាយនាយ។ ដកខ្លួនថយក្រោយ ហើយសំឡឹងដោយទឹកមុខញញឹមរួចវាចា”ផ្អែមៗទៅស្រីស្រស់ មើលដល់ក្តៅបន្តិចចឹងទៅថ្ពាល់អោយឡើងក្រហម! ហើយស្អាតម្លឹងៗមិនសមបានបងសីហាដែលធាត់ចឹងសោះមែនតា បើខ្ញំបានសង្សារមួយចំនិតបងមិនដឹងល្អម៉េចទេ តើអាចអោយប្អូនបានធ្វើសង្សាចែ១ថ្ងៃនឹងបានទេ?”។ “ឆ្កួតមកបញ្ចោដូចឯងនឹងក្រមំុ!”។
“មែនណាចែ! សុំត្រឹមតែកាន់តែដៃបន្តិចក៏អស់ចិត្តដែរ”។វិជ្ជា មកអង្គុយក្បែរហើយកាន់ដៃនួនល្អងថ្នមៗសំដីដ៏ស្រទន់អោយដោយមុខមាត់ស្អាតបាតបានបង្វែចិត្តស្រីភាអោយទោទន់ភ្លេចខ្លួនមិនត្រឹមតែក្មេងប្រុសនោះកាន់ដៃថែមទាំងប្រលំថើបឆ្វេងស្តាំ គួរអោយច្រណែន។កាយវីកាបែបអេនអនគេចឆ្វេងគេចស្តាំក៏នៅមិនផុសពីច្រមុះក្មេងក្បាលខូច វិជ្ចាដែរ។ “ទៅវិញទៅ! ប្រយ័ត្នគេចាំ!”។ “បាទបង! ញុមស្រលាញបងណាស់ចឹងតិចទៀតញុមមកវិញ”។ វិជ្ចាក្នុងទឹកមុខរិករាយដើរដៃម្ខាងយូរកង្ហាដៃម្ខាងយូរកូនបាសមកវីញខណះដែលកំប៉ុងស្រាដេកដួលរណូករណែលសលតែ៣នាកប្រុស់ៗ រឺឯងសីហាក៏ចាប់ផ្តើមទន់មាត់ទន់ក តែជាង១ម៉ោងចាប់ផ្តឹមស្រវឹងផ្អៀងផ្អង បណ្តេកបណ្តាកបាត់ទៅហើយ សំលេងសើចក្អេកក្អាកនៅតែបន្តអស់ជាង១ម៉ោងទៀតម្នាក់ចាប់ផ្តើមទន់ខ្លួនដើរចេញពីវងផឹកដែលវីរះចេញមុខសំដៅទៅបន្ទប់ដែលសង្សារខ្លួនគេង សុខុមវិញគ្រែមេខ្លួនទៅរកកន្លែងដេកដែរ នៅសលតែវិជ្ចានឹករំពៃរកឪកាសបោចមាន់ផង សំលឹងមើលឆ្វេងស្តាំផងនិងមើលឃើញថាអ្នកទាំងអស់គ្នាស្រវឹងលែងចង់ដឹងអីហើយនោះ។ ងើបប្រាស់ខ្លួនដើរតិចៗ សំដៅកូនគ្រែខាងក្រោយដែលជាចំនុចចាប់ផ្តើម “អាជា! ហែងទៅណា! មិនមកដេកសិនទេហា? (សំដីសុខុមកំពុងគ្រាបងសីហា)”។ “ប្រពន្ធបងសីហានៅក្រោយណ្ហក អញទៅហៅគាត់មកផ្ទះសិន!”។ វិជ្ចាដើរសំដៅទៅក្រោយដែលឆ្ងាយបន្តិចពីកូនផ្ទះ ដែលពីម្ខាងទៅម្ខាងហៅគ្នាសឹងមិនលឺ ទប់ដំណើរសំលឹងទៅបងស្រីភា ខណះគាត់អង្គុយលេងហើយមានABCមួយកែវនិងកូនចានចំនិតស្វាយក្បែរនោះ វិជ្ចាឈរគយគនសំរស់នាងបន្តិចរួចដើរចូល។មិនដឹងថាស្នេហាអ្វីរឺទឹកមុនអ្វីខ្លាំងជាងភ្លេងបន្ទោលទៀត រំពៃមើលពីចំងាយទៅស្រីភាដូចជាស្ថិតក្នុងរង្វង់ដៃកូនចៅប្តីនាងទៅហើយ សំលេងខ្សឹតៗពីកុមត្រចៀកអង្អូសលើស្មាហើយដៃម្ខាងលើកដៃស្រីស្រស់យើងឡើនលើសំដៅរកកុមក្លៀក ជ្រួញនឹងស្រគាំបន្តិច ហើយចាប់លើកឡើងលើយ៉ាងសិចសុីបំផុត ស្រីភាក្នុងឈុតរូបខ្លីវែលក្តៀក ចិញ្ចើមនិងសក់ខ្មៅក្រឹប ជើងវែងយោលចុះឡើង បែរមកក្រោយរួចវាចា “មើលប្អូនឯងធ្វើចឹងអៀនណាស់ មកហិតក្លៀកអោយខ្សឹតៗចឹងហ្មង?”។ ដៃក្តោមផ្លែកទឹកដោះគោទាំគូរួចតបទៅវិញ “ប្អូនគិតថាល្មមដល់ពេលហើយបង?”។ “ពេលអី?”។ “បងប្រុសស្រវឹងក្អួតដេករនូករនែលអស់ហើយ ហើយនៅនេះក៏ស្ងាត់ដែរបង! គាត់ប្រហែលមិនគោរពសន្យានាំបងចូលបន្ទប់ក្នុងផ្ទះដែរ អាលូវមានតែប្អូនទេដែលអាចបន្តសន្យា”។ ស្រីភានឹងអស់សំណើចហើយសួរ “សន្យាអី?”។ “ខ្ចិលនិយាយណាស់ ខ្លាចបងអៀនតែញំមិនត្រឹមតែលឺទេ គឺឃើញទាំងសកម្មភាពបងអោយបងសីហាទៀតនោះ”។ មិនដឹងជាចេះក្បាចគុនរឺយាងម៉េច និយាយឆ្លើយឆ្លងគ្នាតែប៉ុន្មានម៉ាត់សោះ វិជ្ចាបានប្រលេសលេវអាវខាងក្រោយសោភាចេញសាច់ខ្នងរលោះសក្បាន ហើយទាញដៃអាវនាងចុះម្ខាងរួចចាប់ត្រកងក្តោបផ្លែទឹកដោះគោប្រពន្ធមេ ថ្នមៗរួចវាចា “បងមានប្តីហើយតែរបស់របរនៅតែថ្មីដដែល ក្រមំមិនដូចទេ អោយក្រពំហើយណែនទៀត មើលពីក្រៅមិនដឹងថាមូលល្អអញ្ចឹងសោះ”។ ស្រីភាមើលទៅក្រោមកំឡុងពេលដៃគេម្ខាងក្តោបផ្លែទឹកដោះគោនាងរួចបែទៅក្រោយ មិនខុសទេថានាងចង់បានអ្វីសូម្បីតែអ្នកអាននឹងអ្នកសរសេរក៏អាចផ្តល់អោយនាងបាននោះគឺបបូរអឺបថ្នមៗលើបបូរមាត់នាងហើយក៏មិនយូរអណ្តាតអ្នកទាំងពីរក៏បានផ្លាសប្តូរ ក្រលាស់ក្រលែងទៅវិញទៅមកដោយមិនខ្លាចរអា។
ពិតណាបើវិជ្ចានៅស្ងៀមទៀតគឹឆ្កួតសុទ្ទហើយ ដៃម្ខាងចាប់លូកចូលប្រលោះភ្លៅទាំងគូរសំដៅរកកន្លែងពីសេស មិនទាំងអស់ពេលបន្មានផង ជើងម្ខាងស្រីភាត្រូវវីជ្ចាលើកឡើងដាក់លើគ្រែហើយម្ខាងទៀតនៅខាងក្រោមធ្វើអោយខោស្លិបនាងលេចចេញកណ្តាលវាលមិនខុសទេថាអ្វីនឹងលិចបន្ទាប់ក្នុងស្ថានភាពស្ងប់ស្ងាតបាត់សំលេងសមាជិកផ្សេងសល់តែ២នាក់ហិតហត់ៗ ដណ្ហើមវែងៗសំដីតិចៗរោមខ្មៅក្រឹបចាប់ផ្តើមលានចេញតាមជើងខោស្លឹបហើយបន្តរបេះរបូតខោទៅម្ខាងដែលធ្វើអោយបបូរមាត់ស្រគាំពណ័ត្នោតខ្ចីលានចេញបង្អួតទេសសភាព ដែលវាប្រលែងលេងនឹងម្រាប់ដៃយាងវីវក។ បង្អាកដំណើរការអណ្តាតបន្តិចហើយនិយាយ “ញុមថាបើអោយញុមអោយមាសាបងស្រីប្រហែលជាបងពេញចិត្តខ្លាំងជាងនឹង”។ “អត់ចង់មាសាអីទេ” ដំណាក់កាលនេះហើយនោះ បន្តថើមមាត់វិជ្ចាដែលមានពណ៏ក្រហមបែបសុីជំពូខុសពីប្រុសទូទៅច្រមុះស្រួចដែលធ្វើហើយស្រីភាយកច្រមុះនាងទៅត្រដុះលេង។ “មែនមាសាខ្លួនទេ! មាសាអីចេះណា!”។ វិជ្ចាប្រាស់ខ្លួន ជើងជាប់ដីហើយ ចាប់ហែកជើងនាង ដោយវែកលីអូលិតបបូរមាត់នាងយកតែម្តង អូនភាគ្មានអ្វីប្រកែកឡើយខណះដែលគេលះបង់បបូរមាត់ផ្កាឈូកគេមិនលិតមាត់ពណ័ត្នោតយើងទៅហើយ ណ្ហើយចុះៗ លង់ខ្លួននឹងសំដីគេទៅហើយមានតែទ្រាំស្រួល កន្ធេកជើងអោយគេលិតដោយគ្មានអានិតប្តី និងគ្មានលក្ខណ នាងស្រួលមែនទែនដល់លាន់មាត់ថ្ថូរ “អឺសៗ អឹសៗ” លឺម្តងៗ នឹងវែងៗ “ស្រាតលីអូចេញទៅ”។ នាងងើបមកស្រាតលីអូហើយអង្គុយបន្តិចរួចគិត កណ្តាលវាលពេកហើយអី? នាងទាញអាវបិទដោះខណះវិជ្ចាទាញខោលីអូនាងដាក់ហោបាវរួចអោនទៅថើមមាត់ស្រីស្រស់រួចវាចា “បងមើលទៅកូនផ្ទះនោះវាឆ្ងាយពីនឹងណាហើយយើងអង្គុយបាំងៗព្រៃចឹងមែនតែយើងឃើញគេ គេមិនឃើញយើងឡើយ”។សំដីស្រទន់អមដោយបបូរមាត់ដ៏ជំនាញធ្វើអោយស្រីភាទោទន់ទៅវិញខណះសំលឹងទៅឃើញលឹមប្តិចេញមកនៅហើយស្រវឹងក្អួតដេកលើដី។ បងភាឃើញហើយចង្អុល “នោះ!”។ វិជ្ចាសំលឹងហើយថា “គាត់មើលយើងមិនឃើញគេ ពេលនេះមានតែយើងពីរនាក់ដែលយល់ចិត្តគ្នា!”។ “អើមើលគាត់ដួលលូវហើយៗ” ប្រាវដេកលើដី ខណះដែលសីហាដួលដេកលើដីនៃផ្នែកម្ខាង ដែលអាចមើលទៅឃើញលឺមៗ សោភាបែមកវិញក៏ស្រាប់តែឃើញរបស់ម្យាង “ងាប់! មើលធឺ”។ “បើវាបានប៉ះមាត់បងបន្តិច ប្រហែលជាវានឹងចាំមួយជីវិិតសូម្បីតែវាបានទៅនរណាផ្សេងក៏មិនភ្លេចបងភាដែរ ចាំ! ចាំ! ចាំ!”។ “ទៅណាម៉េច?”។ “មិញថាស្រលាញបងណាស់បាត់មុខមិនបានលូវចង់ទៅណា? មិនអោយទៅទេ!”។ “ហ្ហ! មែន! ញុមភ្លេច! ចឹងបងព្រមធ្វើសង្ហាញុមហើយរឺ?”។ សោភាមិនមាត់ទៀតហើយ ហើយវិជ្ចាក៏មិនមានកំលាំងអីនិយាយទៀតដែរអ្វីដែលគេអូសកាឡាគឹបានដូចបំនងហើយបងភាចាប់ផ្តើមបៀមដោយមិនញញើតវាពិសេសដោយថារឺងប៉ះឆ្កឹតហើយពណ័ផ្កាឈូកព្រឺងៗ សសៃខៀវ អោយដោយរោមទឹមនឹងកាត់ហើយស្តើងៗ។ បងភាមិនត្រឹមតែបឹងបៀមទេ ម្តងៗនាងក្តកលឺឡើងប៉កៗៗៗ សំលឹងទៅប្តីដែលដេកដួលឡើងក្អួត ហើយបៀមខ្លុយរបស់ប្រុសក្មេង រួចមើលកខ្លុយនោះហើយនិយាយ “លាបអីមែនបានពណ៌ចឹង?”។ “មានលាបណាបង!”។ “ដូចកាត់អាគាំងម៉េចទេ! ឡើងឈូក ! ខុសពីបងត្នោតទាំងលើទាំងក្រោម”។ គ្រាន់តែលឺបងភានិយាយពីពណ៏របស់ខ្លួនវាហាក់ដូចរំញួចម្យាងធ្វើអោយវិជ្ចាចង់ភ្លាមៗ ចាប់ជើងហែករួច យកដៃទៅរុកខ្វះរុននាងហើយចាប់ផ្តើមដាក់ចូល ធ្វើអោយនាងថ្ងូរអឹសឡើងលឹ។ ចំនែកវីជ្ចាចាប់ផ្តើមរន្តឹកខ្លួនបុកខ្សុចៗ វាសីុអារម្មណជាងនឹងទៅទៀតខណះកំពុងប្រតិបត្កការ នាងសំឡឹងឃើញប្តីដេកបំរាសក្អតទៀតនាងយកជើងដែលវីជ្ចាចាប់កន្ធែកមកទប់របៀបបិតហើយវាចា “ដូចអត់សមសោះមានប្តីហើយ! ធឺចឹងខុសហើយ!”។ “អត់ខុសទេ! ក្រែងបងស្រីជាសង្សារប្អូនអី? ចឹងអោយប្អូនគឺសមណាស!”។ “ចឹងហ៎៎?”។ “សូម្បីតែបងប្រុសស្មានតែគាត់អត់សង្សាអី? គាត់ធឺសង្សាគាត់ដូចតែគ្នានឹង ចឹងបងធឺដែរគឹសមណាស់ ហើយណាមួយប្អូនក៏ស្គាល់បងយូរដែរមែនទៅផ្តេសផ្តាសមួយអ្នកណា”។ “មែនតាស ចឹងធ្វើអោយអស់ចិត្តហ្មងទៅ!”។ បងភាហែកជើងអោយប្រុសក្មេងសាប់លេងៗ នាងដេកថ្ងូរយ៉ាងរំភើយបង្ហើរសំលេងតាមវាយោល្វើយ “បងភាស្រួលខ្លាំងទេ ? ស្រួលខ្លាំងទេបង?”។ “ចា៎៎! ស្រួលណាស់ តាំងពីការប្តី៥ឆ្នាំមកមិនដែលចឹងទេលើកទី១”។ “មែនរឺ?”។ “ដូចម៉េចមិនដឹងទេស្រាវខ្លាំងណាស”។ “ចឹងរឺ! ចឹងបងហានស្រាតទាំងពីរនាក់ទេ? កណ្តាលវាលចឹងបើស្រាតគឺសុីអារម្មណណាស់”។ “បានតាស!”។ បានបន្តិចបងភាងើបមើលឆ្វេងស្តាំវាដូចអត់មនុស្សម្នាពីភពលោកមានតែពីរនាក់ បងភាចាប់ស្រាតរូបនាងចេះខណះដែលវីជ្ចាស្រាតអស់ដែរបញ្ចេងសាច់សរបសគេ ហើយបន្តដំណើរឡើងឋានសួរទាំងខ្លួនទទេរទាំងៗនាក់ ។ កំពុងតែស្រួលថ្ងូរហាក់គ្មានអ្វីស្រួលប្រៀបបាន ស្រាបតែរំពេកនោះសំលេងអ្នកទី៣ក៏ចេញមក “យី!លេងចឹងហ្មង!”។ “ហាក!”។ បងដាទាញរូបបិតដោះហើយនិយាយ “នោះក្រែងថាគេស្រវឹងអស់!”។ “អត់អីទេៗ”។ ខណះសុខុមដែលលួចមើលមុននេះបន្តិចចូលមកភ្លាមមិនទាន់ទាំងសួរគេផងវាអោនទៅអោបថើមដងខ្លួនប្រពន្ធមេ រួចរុញវិជ្ចាចេញលឿនៗដាក់របស់វាចូលផ្លាប! “អានេះ! សង្សាអញ!”។“ប្រពន្ធមេក៏សុីដែរហែងនេះ! បងភាប្អូនអត់បានសុំទេតែដាក់ហើយ! តាមពិតទោះបងមានប្ដីមែនតែប្រុសៗជាច្រើនច្រណែនប្តីបងណាស់ដឹងទេ? ញុមលួចមើលបងរហូតនឹងតាំងពីឃើញដំបូង”។
ស្រីស្រស់យើងប្រកែកមិនរួចខណ្ណខ្លនស្រាតននលគកហើយក្បត់ប្តីទៀតចឹងមានតែរកលេសបន្ទោសវិជ្ចាដើម្បីដោះខ្លួន “ហើយថាអត់មនុស្សអី! មកលេងម្តង២ចឹង! ហើយសិតតែអត់ស្រោមទៀត”។ “អត់អីទេ ! អូននៅតែស្រលាញបងភាចឹងកុំខ្វលតែម្តងនឹងទេ អាខុមវាគោរពបងណា ឃើញវាជួបបងម្តងៗសុតតែជំរាប់សួរចឹងវាទុកចិត្តបានណា” វិជ្ចានិយាយបណ្តើរអោបថើមដងខ្លួនស្រីស្រស់ខណៈដែលក្តអាខុមខ្មៅក្រឹមបុកទំលុះរុននាង។ ដោយសារតែអាខុមវាជាមនុស្សកំប្លែងផងធ្វើអោយសកម្មភាពប្រែសប្បាយអឹកកាធឹកហើយមិនងាយដល់កំពូលគឹផ្លាស់ប្តូរម្តង ម្នាក់ម្តង បងភាវិញក៏ប្រែញញឺមញញែមពេញចិត្តជាខ្លាំងនៅស្នាដៃក្មេងៗជាពិសេសគឹពេលស្រួលខាងក្រោមហើយ ចុងសុដន់ក៏មានក្មេងម្នាក់ទៀតបីបមថ្នមថ្នាក្រវីចុះឡើង ជាពិសេសគឺបុរសសំដីផ្អែមតែងតែមិនរំលងកុមក្តៀករបសស្រីស្រស់ ដោយដៃចាប់ដៃនាងក្តោបទាំងពីរទៅលើរួចថើបក្តៀកបង្អូសចុះឡើង ហើយសរសើរថាក្រអូមណាស់ៗ សីុចសីណាសៗ មិនដាច់ពីម៉ាត់។ ដោយសារមើលទៅគ្រែដូចមិនស្រួលវាចាប់ផ្តើមបញ្ចេញសំលេង ងេតងត់ៗ និងចំជាម៉ោងបួនជាងសិស្សដើរចេញពីសាលាផង សុខុមដែលកំពុងបៅដោះ បងភាក៏ចេញយោបល់ “អត់កើតទេ!”។ “ម៉េចហា? ប្ដីបងដាភ្ញាក់មែន?”។ នាងសំលឹងទៅប្តី “អត់ទេ (សំដីសុខុម) លឺសំលេងជើងនៅមុខបែបក្មេងៗចេញពីសាលាចឹងយល់ល្អទៅលេងក្រោយវិញមានកំរាលហើយក្រែធំមាំជាងនៅនេះ នៅនេះក្រាលរ៉ូបចឹងឈឺចង្កេះចែហើយខ្លាចបាក់គ្រែទៀត”។អាខុមនិយាយហើយ វិជ្ចាក៏សួរ “ចឹងគ្រែនៅក្រោយហ?”។ បងដភាក្រោកឈរ ឡើងរាងឡើងស្រឡូនកំពស់ជ្រោងប្រហែល១៦៤ គូទឡើងក្បឹមពីក្រោយឡើង ចំណែកឯខាងមុខវិញចុះ ដុះដូចដំបូក គួរអំណោយផលមែនៗ “អោយចែដើរម៉េច!”។ “បីគាត់ទៅ”សុខមតប។ បំរុងតែរាបចាប់បី សោភាថា “បងដើរបានហើយ!”។ ទាំងបីនាក់ដើរទាំងស្រាតននលគគទៅក្រោយដើម្បីបន្តសេចក្តីសុខផ្លូភេទបែបវៃបូក តែដើរបានបន្តិចជិតនឹងដល់កន្លែងដែលមានដូចជាកញ្ចូឫស្សីមានកំរាលភូកស្តើមកំរាសជាង១តឹងខាងឆ្វេងដៃគឹស្រះទឹក “អើនៅនឹងមានព្រឺ អញទៅយកកង្ហាសិន ហែងលេងមួយចែបណ្តើរៗទៅ”។ សុខុមរត់ទាំងស្រាតមកមុខ យ៉ាងលឿនៗ បំរុងឆាប់បានទៅវិញកំលុងដៃយូរកង្ហាទៅឃើញស្រីស្រស់ ទយគូទអោយថើមក្តវិជ្ចា។ ព្រះអើយនាងបំរាស់ឡើងភ្ញាក់មិនដឹងម៉ាត់ពីណាមកលិតរុនគូទនាង ដោយអត់ញញឹតឡើយ នាងបែរមកហើយថា “សុខុមមើលធឺ អត់ខ្ពើមទេអីមកលិតអីរុនគូទវិញ” តែអ្វីខុសពីរំពឹងទុកពេលដែលស្រីស្រស់បែកមករកប្រុសខ្មៅសុខុមវីញស្រាប់តែលិចមុខបុរសម្នាកទៀតដែលលិតបន្តើរដៃចាបប្រលេះលេវខោបណ្តើរ នោះគឺវិរៈ ម្ចាស់ផ្ទះ។ ស្រីស្រស់ឃើញហើយហួសចិត្ត មិនដឹងថាម៉េចតែថ្លោយ១មាត់ដែថា! “ងាប់! បីនាក់ហ្មង! ហួសចិត្ត! ហើយបបួលគ្នាមកមែនខុម? ឡើង១ផ្ទះហើយ ចង់លេងម្តង៣ហ្មង?”។ ទាំងអស់គ្នាញញឹម! ជាពិសេសវិជ្ចាញញឹមដោយឃើញសង្សាខ្លួនអែងនិយាយបែបនឹង បងភាឃើញថាដូចមិនមានអីប្រកែកក៏ប្រាស់ខ្លួនដេកផ្ងារបែរអោយវិរះតែម្តង។ វីរះគ្រាន់តែឃើញប្រពន្ធមេបែរភ្លាម ក៏ធ្លោយមាត់ហើយស្រលាំកាំងដែរ ។ព្រះ! ក្រមុំអត់ដូរទេវើយ (អានោះមាត់ចូលចិត្តចំអេសចំអាស កូន១មែនតែ កន់ កន់) (វាដូរមាត់វិញ)ប្រដាប់ជាងក្រមុំទៀត! លូយជាស្រីអញទៀត”។
ស្រីស្រស់យើងបានគេសរសេរហើយអៀនខ្វាចបែរមកថើបវិជ្ចា រីឯវិជ្ចាវិញក៏ហាននិយាយតិចៗថា “ឃើញអត់បងថាហើយរបស់អូនគ៏ស្អាតខុសគេ មែនចេះតែបញ្ចោទេ!”។ សុខុមដែលកំពុងឈមើលមើលដែរក៏ប្រាសខ្លួនមកលុទជង្គងលើគ្រែហើយយកប្រដាបគេបំរុងអោយសោភាបៀបតែត្រូវនាងប្រកែកដោយទទួលតែ១គឺរបស់វីជ្ចា ចំនែកវិរះក្រោយពីលង់ស្នេហានឹងសំរស់ប្រដាប់សោផាហើយពោយខ្ពស់ រោមខ្មៅៗត្រង់ៗ ជាពិសេស បបូរមានលានចេញបន្តិច បើចាប់ហែកបើកមើលគឺថា មិនអាចទប់អារម្មណបានអាចនិយាយបានថាទាកទាញខ្លាំងសូម្បីតែអ្នកប្រកាន់ដំណមលិតរបស់នឹងរឺថាដល់ដុកទ័រដែលគេមិនលិត ក៏ប្តូរចិត្តគិតសារជាថ្មីទាំងអស់។ វិរះស្រាតខោហើយបំរុងតែនឹងចូលលិតក៏ស្រាបតែភ្ញាក់ខ្លួនរួចនិយាយ “ចែញុមសំុដែរណា! ញុមនឹងលាក់ការមិនអោយនរណាដឹងហើយ!”។ មិនទាំងគេថាព្រមផង វាក៏និយាយទៀត “បើមិនអោយក៏សំុហើយ!”។ វាចាប់លិតសេសោភាមុន អមអោយសំដីអសរសតិចៗធ្វើអោយដល់ត្រចៀកលិនដាលឺរួចខឹងក៏សួរ “និយាយស្អីមិញ?”។ “មិនហាននិយាយទេច្រលំមាត់”។”មែនទេលឺនិយាយច្បាស់ណាស់! មែនអត់បង?” (សួរវិជ្ចា)។ “បងក៏លឺដែរវាថាលិតសេអូនឯង ហាហា អានេះប្រហើនណាស់” សុខុម “ហិហិហិ អានឹងមាត់វាចឹង!”។ “យ៉ាប់ហ្មង បានអោយហើយ! ថាអោយទៀត មិនថាកណ្តួុយហ្មងទៅចឹង!”។ មែននឹងកណ្តួយចែស្អាតពេក! មួយជិវិតនេះមិននឹងស្មានថាសុបិនក្លាយជាការពិត សូមត្រឹមតែលួចមើលពីក្រៅតែបែជាបានមើលដល់ក្នុង ទ្រាំមិនបានទេ មើលទៅដូច ទឹម២០ឆ្នាំចឹង!ហិហិហិ!